Meteen naar de inhoud
Home » Ontwikkelingen Stichting » internationale dag van het verzet tegen armoede

internationale dag van het verzet tegen armoede

Hoe arm is Suriname?
 
Stichting Hoop voor Suriname wil samen met haar donateurs een steentje bijdragen aan de duurzame bestrijding van armoede in Suriname. Maar hoe arm zijn de Surinamers eigenlijk?

Dr. Rosita Sobhie heeft in haar proefschrift ‘Measuring poverty in Suriname; A systematic research on concepts and measurement methods’ (2017) een kader geschetst om de mate en factoren van armoede in kaart te brengen.

In deze nieuwsbrief nemen wij u mee in de conclusies van dit onderzoek. Gebleken is dat tal van aspecten, zoals inkomen, toegang tot basisvoorzieningen, gezondheidszorg en onderwijs, sterk bepalend zijn voor armoede en welvaart in Suriname.  


Gezinsinkomen en koopkracht van de Surinaamse bevolking Uit het onderzoek blijkt dat bijkans 10 % van de huishoudens leeft van minder dan $ 2 per dag per persoon. Volgens dr. Sobhie (interview Juni 2022) leeft momenteel bijkans 1/3 van de bevolking onder de vastgestelde armoedegrens van SRD 3000 (€150) per maand per volwassene. Momenteel krijgen kwetsbare groepen zoals mensen met een beperking, 60plussers met een oudedagsvoorziening, zwakke huishoudens, een financiële bijstand van rond de €50  per maand. Het tekort aan inkomen manifesteert zich in de koopkracht en het laatste huishoudbudgetonderzoek laat zien dat de laagste inkomensgroepen bijkans 90% van hun inkomen besteden aan voeding (60%), nutsvoorzieningen en huishuur of transport. Daarnaast blijkt dat stedelingen 2x zoveel meer uitgeven dan huishoudens in de overige gebieden.    

De bestedingscapaciteit van huishoudens is gemiddeld niet alleen laag is, maar ook ongelijk verdeeld, zowel in geografisch opzicht als tussen verschillende etnische groepen.


Op landelijk niveau varieert de incidentie van armoede. De cijfers tussen gebiedsdelen varieert sterk, namelijk 17% in het stadsgebied en boven de 50% in het binnenland


Relatieve armoede en multidimensionale armoedebenadering   Niet alleen de koopkracht, maar ook andere factoren kunnen van invloed zijn op armoede. Van armoede in relatieve zin is sprake als:

1.Er een tekort of gebrek wordt ervaren aan basisgoederen en -faciliteiten waardoor men onder de minimumgrens moet leven;  
2.Men niet in staat is of terughoudend is met het volledig benutten van capaciteiten.                                                                                                                       
   
  
Indianen en Marrons die zowel in het binnenland als in de stad wonen zijn de armste en meest kwetsbare bevolkingsgroepen van Suriname
Sobhie heeft – zoals gezegd – in haar onderzoek, naast de focus op inkomen, ook het accent gelegd op meerdere aspecten zoals de toegang tot basisvoorzieningen, gezondheidszorg, en onderwijs, om de achterstanden en beperkingen van huishoudens bloot te leggen. 

Deze multidimensionale armoedebenadering completeert de inkomensbenadering, en laat gedetailleerder zien welke groepen mensen welke noodzakelijke behoeften ontberen en hoe nijpend hun overall situatie is. Met name Marrongroepen, alleenstaande vrouwen, personen met een lage opleiding of zij met een beperking, alsook grotere gezinnen of zij die in het binnenland wonen, hebben een groter risico op armoede. De benadering, die gestoeld is op het streven welke erop gericht is om elk individu in staat te stellen het leven te leiden welke hij/zij beoogd en waar hij/zij de potentie voor heeft, sluit naadloos aan bij de visie van Hoop voor Suriname. Door ook deze aspecten te meten, krijgt men een duidelijker beeld van waarom sommige huishoudens binnen een gemeenschap meer mogelijkheden hebben dan andere. Hierbij wordt ook rekening gehouden met het belang van de mogelijkheden van het individu om de levensdoelen te bereiken die men nastreeft.

Uit de analyse blijkt dat armoede hoofdzakelijk wordt bepaald door structurele factoren zoals opleidingsniveau en de afstand tot de arbeidsmarkt. Degenen die in het binnenland van Suriname wonen of die behoren tot een huishouden met een Marron- of Indiaanse achtergrond, lopen een groter risico om als ‘arm’  geïdentificeerd te worden vanwege hun relatief lage opleidingsniveau en zwakke arbeidsmarktpositie. De samenstelling en de omvang van een huishouden zijn ook bepalend voor armoede, daar grote gezinnen en eenouder huishoudens een relatief hoger armoederisico hebben dan kleinere gezinnen of gehuwde koppels met kinderen.            


Stichting Hoop voor Suriname richt haar pijlers op duurzame armoedebestrijding, waarbij wordt samengewerkt met betrouwbare, lokale partners. Naast het voorzien in de eerste levensbehoeften van (kans)armen, ligt de focus met name op het bevorderen van de volksgezondheid, onderwijs(kansen) en het stimuleren van talent- en geestelijke ontwikkeling. Door jouw  bijdrage(n) kunnen deze doelen worden gerealiseerd!


Steun ons vandaag met een donatie en strijd samen met ons tegen armoede in Suriname




Deze samenvatting van het oorspronkelijke artikel “Hoe Arm is Suriname”” is gepubliceerd met toestemming van de auteur dr. Rositha Sobhie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *